Muzeum Kinematografii.

Myślę, że Muzeum Kinematografii w Łodzi powinno być obowiązkowym punktem zwiedzania tego miasta 😊 W końcu z czego słynie Łódź? Z filmów... seriali... bajek... Wystawy są bardzo ciekawe, a także bogato opisane. Na każdym piętrze spotkamy też pracownika, którego o konkretne rzeczy możemy zapytać. Sama nie wiedziałam, że tyle różnych produkcji miało swoje korzenie w tym mieście. Wystawa jest zrobiona w taki sposób, że młodsi i starsi znajdą tutaj coś odpowiedniego dla siebie. Przy wejściu można zakupić pamiątki. Ceny są różne, ale większość trochę zawyżona w moim odczuciu. Po drugiej stronie budynku można też wstąpić do kawiarni. Nie miałam okazji nic spróbować, ale spotkana z drzwiach Pani bardzo zachwalała espresso :)

Cudowne miejsce na mapie Łodzi, obowiązkowy punkt na turystycznej trasie. Obiekt zapewnia fantastyczne doznania, począwszy od kontaktu z początkiem kina, przez znakomite zdobienia, niesamowicie wykończone wnętrza i piece kaflowe gospodarzy z przeszłości, przez rozmaite historie z filmów i bajek. Naprawdę warto temu muzeum poświęcić kilka godzin, najlepiej korzystając również z kinowego seansu w sali - w repertuarze pojawiają się różne ciekawe pozycje, niedostępne w masowych kinach. Bilety przez internet pokazywało, że są ze znakiem wykrzyknika, jakby nie można było ich kupić, ale na miejscu okazało się, ze to żaden problem i nie trzeba kupować na konkretną godzinę. Po prostu się kupuje i wchodzi, mimo że była to sobota.

Bardzo fajne miejsce. Polecam dopłacić za przewodnika - można dowiedzieć sie wielu fajnych rzeczy dotyczących eksponatów. My byliśmy niestety bez, ale to co udało nam się podsłuchać przy wycieczkach, jakie odbywały się w tym czasie, to bylo bardzo dużo ciekawostek których nie wyczytasz z biuletynów. Kupujac bilety przez internet wchodzisz bez kolejki, natomiast kupujac na miejscu dostajesz pamiątkowy bilet. Dla osób szukajacych trasy Postaci z Bajek - Kot Filemon i Bonifacy jest przed wejściem. Udogodnienia dla niepełnosprawnych - wszędzie można wjechac windą.

Cudowne miejsce.Kawał historii, piękne wnętrza i bardzo miła obsługa. Szczególne podziękowania dla pana na wózku, nieczęsto zdarzają się ludzie którzy z taką pasją opowiadają o miejscu które się odwiedza. Dodatkowo przekazał mnóstwo informacji o innych miejscach w Łodzi które warto odwiedzić. Świetny człowiek ☺️

Niech opinią będą mega uśmiechy na twarzach moich dzieci po wyjściu z budynku. Pierwszy raz wyszły z muzeum (a tych odwiedzamy mnóstwo) zachwycone! Do tego stopnia, że miały ochotę od razu wracać. A Pana na wózku należy obdarować medalem: za pasję, wiedzę i uprzejmość. Mega miejscówka ❤️

Moje ulubione muzeum w Łodzi. Podziwia się nie tylko dzieła, ale również całe aranżacje, w tym ściany, sufity czy podłogi. Obsługa jest bardzo miła i chętna do opowiadania. Podczas naszych odwiedzin poznaliśmy m.in. historię mozaiki ze zdjęcia. Serdecznie polecam.

Muzeum odwiedziliśmy już po raz czwarty. Fajnie widać zmiany na przestrzeni lat. Stale ekspozycje związane ze sztuką, filmem i historią filmu, reżyserii oraz eksponaty do realizacji filmów, przedstawień zawsze robią wrażenie. Możliwość obejrzenia krótkich filmów z dawniejszych czasów to świetny pomysł. Wnętrza pałacowe Pałacu Karola Scheiblera robią wrażenie. Piękne meble, piece, sztukateria na ścianach to przenosi nas do życia bogatych fabrykantów łódzkich. Ekspozycje z bajek na kolejnym piętrze to radość dla dzieci,ale i dorośli też się cieszą powrotem do wspomnień. Na szczególną uwagę zasługuje wystawa poświęcona Muminkom i to jest temat gdzie całe rodziny wsiąkają z zachwytu na dluugi czas. Dodatkowo jest kilka stanowisk do obejrzenia filmikow i zwiedzający chętnie z tego korzystają. Muzeum ogólnie zrobiło duży progres i wrócimy z przyjemnością. Na niektórych salach bardzo zimno i obsługa siedzi w kurtkach, na piętrze znów bardzo ciepło. Pracownicy w salach ok, część chce podzielić się wiedzą, część nie, taki standard. Chcieliśmy kupić pamiątki z Muminków, ale niestety zostały tylko brzydkie i drogie pluszaki około 150 zł za sztukę, skarpety po 39 zł. Brak bryloczkow, pinów i magnesów. Młode Panie na kasie nie wiedziały kiedy będzie dostawa i czy w ogóle będzie, dla nich lepiej jak nie będzie sądząc po ich zainteresowaniu. Za to piękne pamiątki z Muminkami można kupić w Empiku za bardzo przystępne ceny. Muzeum sporo traci przez kiepski wygląd elewacji i otoczenie zewnętrzne budynku, brak reklamy, fajnych drogowskazy po drodze od tramwaju, które można by ustawić w parku przed muzeum. Mimo to i tak wrócimy bo liczy się serce zostawione w muzeum 🩷

Świetne miejsce, warto przeznaczyć spokojnie 2 i pół godziny. Bardzo ciekawe wystawy. Pałac piękny. Audiobook za 10 zł. dość szczegółowy. Zszokowało mnie zachowanie niektórych mamusiek, które bardziej przeżywały ,,szukanie Muminków" dla nagrody niespodzianki, niż samo oglądanie eksponatów. Krzyczały, wołały dzieci itp. a mogłyby dać wzór. Uważam, że ciekawsze i wygodniejsze byłoby zwiedzanie z przewodnikiem w mniejszych grupach.... ten tłok nie dla mnie. Przyjemna kawiarenka z leżakami na trawie na koniec po zwiedzaniu.

Mam bardzo mieszane odczucia. Głównym powodem odwiedzin w Muzeum była dla mnie wystawa czasowa o Muminkach - przeczytałam o niej tyle dobrych opinii, a tymczasem nią rozczarowałam się najbardziej. Na wystawie nie przedstawiono wszystkich postaci, w moim odczuciu była chaotycznie poskładana, nie czułam tej "magii", którą zawsze wzbudzał we mnie świat Muminków. Najlepsze wrażenie zrobiła na mnie wystawa poświęcona naszym rodzimy bajkom, ale jest wg mnie stanowczo za mało rozbudowana. Poczułam ogromną nostalgię i miałam ochotę zobaczyć jeszcze więcej. Jeśli chodzi o pozostałe, najobszerniejsze ekspozycje, to one także mogłyby zostać poszerzone. Muzeum mocno skupiło się na techniczno-sprzętowej stronie kina, a brakuje samych realizacji i jego magii.

Dla mnie nieadekwatne do ceny. Miejsce przeznaczone dla bardzo fanatycznych wyznawców polskiego kina. Dobrze, w moim wieku można się poczuć z powrotem jak dziecko...😅 Ale tak naprawdę ekspozycje nie są warte swojej ceny. A już nie daj Boże wziąć przewodnika. Bardzo młoda osoba opowiadaj jakieś kocopoły. Bardzo złym językiem. To nie jest tak, że mamy kustosza przed sobą. Rynsztokowy język osoby z łapanki, którą ktoś przez pół godziny przeszkolił do oprowadzania. Straszny dramat. Pokolenie "Z" nie jest w żaden sposób zastąpić inteligencji.